Sierpień uwydatnia narastający dysonans pomiędzy giełdowymi wykresami a tym, co faktycznie dzieje się w skarbcach i u dilerów metali szlachetnych. Na rynku funkcjonują obecnie dwie równoległe rzeczywistości: wirtualna, napędzana algorytmami na Wall Street, oraz fizyczna, dyktowana przez realnych kupców z Europy i Azji.
Na giełdach kontraktów terminowych złoto krąży wokół 4050 USD, regularnie testowane przez ataki algorytmów handlujących pod wpływem wypowiedzi członków Rezerwy Federalnej. Jednak na rynku detalicznym w Europie – w tym w Szwajcarii, Niemczech i Polsce – dilerzy donoszą o stabilnym, nieprzerwanym popycie na certyfikowane sztabki i popularne monety bulionowe (jak Wiedeńscy Filharmonicy czy Kanadyjski Liść Klonowy).
Inwestorzy detaliczni wyciągnęli wnioski z poprzednich lat. Rozumieją, że w środowisku chronicznie wysokiej inflacji, każda giełdowa korekta to tzw. „promocja”.
„Zjawisko rozwarstwienia rynku (decoupling) jest fascynujące. Fundusze ETF notują odpływy, ale mennice pracują na trzy zmiany. Klienci indywidualni traktują poziom 4000 USD za uncję jako twarde, długoterminowe wsparcie. Nikt nie pozbywa się fizycznego kruszcu z powodu jednodniowego umocnienia dolara” – analizuje główny analityk serwisu Kitco.
Zjawisko to powoduje, że tzw. premie dilerskie (narzut na cenę SPOT) pozostają sztywne, chroniąc wartość portfeli inwestorów fizycznych nawet w momentach giełdowej paniki.